Antropolodzy przypuszczają, że sięga ona czasów, kiedy człowiek odkrył ogień i spostrzegł, że niektóre konary i żywice drzew paląc się, wydzielają intensywną woń. Z czasem wykorzystano to w obrządkach religijnych, podczas których palono kadzidła, cedr i inne rodzaje pachnącego drewna. Wierzono, że wraz z ich dymem modlitwy uniosą się w górę i w ten sposób dotrą do bogów. Upajający zapach miał ich przychylnie nastawić. Stąd wywodzi się etymologia słowa "perfumy". Pochodzi ono od łacińskiego per fumum, czyli poprzez dym. Pierwsze wzmianki o perfumach sięgają czasów kultury starożytnej Bliskiego Wschodu, a zwłaszcza Egiptu. Cierpiąca na bezsenność Kleopatra napełniała poduszki płatkami róż, co zapewniało jej dobry sen i piękne marzenia senne. Już wtedy znano lecznicze działanie zapachów.

W związku z tym, iż przypisywano perfumom mistyczne właściwości, zwykle dostęp do ich receptur, wytwarzania i stosowania miały jedynie grupy społeczne o najwyższym statusie - kapłani i lekarze. Dlatego produkowanie pachnideł kojarzono z wiedzą medyczną. Proces tworzenia perfum był bardzo żmudny i pracochłonny. Polegał na ręcznym wyciskaniu pod prasą ogromnych ilości płatków kwiatów, z których pozyskiwano niewielką ilość cennego ekstraktu. Dziś, choć tworzenie perfum stało się przemysłem, samo wymyślanie kompozycji zapachowych nie zatraciło charakteru sztuki, której tajniki dostępne są jedynie wybranym.